23/07/17

Décimu ancontru de blugueirus

Bon, pus eiqui stamus, la negaria, pra mas outra vuôlta que d'aquesta véç sera an Castelo Branco nu die 12 d'Agostu, nas tiêrras de Mugadouru. Eiqui vus deixu'l cartaç cu'lus nomes y cuntatus dals murdomus. Tamiên pudeis ver ende'l purgrama.




13/07/17

Eiqui stamus cu'las tradiçones

Lus nuôssus amigus mas viêllus van-se y ya nun tornan. Deixorun-mus tradiçones pra mantener y yê assi que llebamus la nuôssa vida, d'outra maneira, mas siêmpre pensandu n'eilles. Assi cun nos de maneira eiterna !

S'outurdie stubimus an Miranda cu'l Pendon y die 6 d'Agostu starémus an Tiêrras de Llion outra véç.

Ricardu, Alcides, Oscar, oubrigadu abondu !


10/05/17

Al caminu d'ouru



Ya cu’l turiźmu, muita gente diç u pensa que’l nome’l nuôssu riu “Douru” ven de que dantes lus rumanus iban alla a saber d’ouru. Nada a ver, y yê biên simples de lu ver. An spañolu, l nome’l riu yê Duero. Lus nomes ténen diptongus ambus a dous. Mas, se la palabra ouru ten diptongu an mirandés y purtués, ya nu’l ten an spañolu onde ya se diç oro. Dende yê ampussible que Duero venga de oro.

 Corta fogu de la Raya cun chougarçus fluridus


Aton d’onde ven aquesse diptongu ?
Al nome dal nuôssu riu ven dal nome latin durius. Aquesse nome ye cumpuôstu de “dur” y fai parte de lus nomes de rius an ur/dur/tur/tor. Cu’l tiêmpu trasfurmou-se an Duriu y Duiru. Aquessa trasfurmaçon nun yê straña, pus acuntéce an feria-feira, rabia-raiba, … Y de Duiru passou a Douru an purtués y Duero an spañolu.

  Chourgarçus


Mas aquissu ya vos lu sabeis ! Y aton cume issu ? Pus pensai biên. Al nome’l nuôssu llugar yêra dantes Cicuriu passou a la forma mirandéźa atual Cicuiru y dou an purtués Cicouro ya Cicuero an spañolu.

 Lladeira spañola chenica de chougarçus y carqueijas

Aton, si home. Al Douru nun ten nada d’ouru, puôdes querer, mas aquesse caminu de la Candena a’l Castiêllu, aquesse cu’lus chougarçus biên fluridus, aquesse si que yê d’ouru.


08/05/17

Las cerdeiras pu'l mundu






RINCON DAL JAPON
 
Pu'la strellumbre d'Abril deixu aquesse cachu dal Japon
Las cerdeiras en flores d'algudon
Pu'la strellumbre d'Abril chegarei a casa
Las cerdeiras en flores de streillas cicuiranas

12 d'Abril 2017, antre Paris y Cicuiru.





01/05/17

Samarcus mulladu abondu !


La Lluç u Samarcus cume tamiên se diç yê la nuôssa feira que fazémus to’lus añus na frunteira an vuôlta la capiêlla de Nossa Senhora da Luz. Al sitiu de la capiêlla tenendu tamiên al nome de Lluç u Samarcus segundu las pessonas y lus llugares.



Aquestas ultimas semanas furun mi caliêntes, mas ya van dalguns diês cun friu y auga. Inda recordu de lus outrus añus onde tamiên pudie fazer friu u teniêmus lus diês mulladus, mas açpuis, cume pur ancantu, nu die de la feira aparcie-mus eilli un sol biên buônu. Pus astañu fui todu dalrubés ! 

La feira ficoumus mullada abondu ! Dizen que fizu tantu aire que nin lus tendeirus pudiên ficar cu’las tiêndas an piês ! Yê cume quiên diç : die d’auga, taberna ou frauga... Mas ũa couźa sta ciêrta, inda houbu biên gente a la missa.

You astañu nun hei pudidu star, an diêç añus ya yê la segunda véç. Yê pur issu qu’ende vus hei gardadu lus retratus d’hai dous añus, de la feira de 2015.
 


Perźuntu, chouriçu y cecina na raya



 Ferragachus


 Méyas a la farta, quiên las fai nun gañara muitu que son vendidas biên baraticas !


 Facas, ginchas, çachus y fuôlles


 Alambiques y potes


 Barrilas y cantaricus de Mubeirus


Roupa


 Roupas de to'las maneiras ...


 ... y sacus de to'las culores !


Tendeiru sin tiênda !


 Queijus y bacallau


 Chuculates na tiênda de Mare


 A la cunversa cu'lus amigus


 Pumiêntus, tumates, porrus, cebollas y alfaces


 Son horas que cumer ...


Cuzina de tie Jinja nu campu !


 Cumer na lladeira'l monte nun yê façle, cuidadu cu'l mollu nu pratu !


Cuidadu cu'l polbu que ya se scapa dal pratu pra Spaña !


 A final fui-se pa'l miu pratu !


Y agora un cafezicu de graça antes de la missa ! (Anque la gente pudie ser mas llimpa)


La missa cun siêmpre muita, muita gente !


Made in China


Aquesta feira tamiên ten couźas que nun son mi catolicas


 Açpuis acaba-se la missa y la feira vai-se passandu anté'l fin de la tarde

Yê ende que mus aparéce Oscar pra buermus uns copus y cumer dalgũas farturas


26/02/17

Un cicuiranu na tervizon de Furmoźa !



S’outurdie, que fui n’aquestas miês passaiges pur Paris, cunvidorun-me ũas amigas a cenar. Quandu cheguei tamiên staba un pasteleiru. Yêra un pasteleiru de Furmoźa mas que studou na França. Pus las amigas tamiên son d’eilli ya la mie moça tamiên.
Fui aton nu fin de quemer qu’ũa de las rapazas, que ye jurnalista, mus dixu qu’ibamus a fazer ũ’antervista subre la nuôssa tradiçon dal bollu rei ! Purmeiru ampeçorun cu’l pasteleiru. Al rapaç acunchegou-se a la sue obra y ancumeçou a falar. 

                                           Al bollu rei francés (al de massa de amendua)




Tengu que vus dezir que’l bollu yêra d’aqueilles que se fazen nu norte la França (al bollu rei dal sul yê cume’l “roscon” spañolu u ya cume’l nuôssu bollu mas nun ten tanta nuôç y solu dalguas frutas sécas). 
Al pasteleiru fizu-mus eilli un bollu mi buônu y tubu l’eidéya de puner laranja cu’la massa d’amendua tradicional d’aquesse bollu (que tamiên ten muita manteiga). Afirmou-mus que’l bollu yê vendidu na pasteleria pur 48 ourus ! Yê ũa pasteleria de luxu...
Açpuis nun fui que me dorun la palabra a mi ! Alla palrei cume pude. Pedirun-me purque y’que tenémus aquessa tradiçon y couźas assi. Nu fin quemimus al bollu y nun fui que me tucou a mi la féba, ya cume siêmpre !

Pudeis vé la repurtaige compréta eiqui : http://appweb.cna.com.tw/webm/news/ahel/201701180026.aspx

 
 

09/01/17

Aquestas leis de merda


Ah catanu ! Souturdie chigorun uns de la França, nun val la péna vus dezir quiên, que me trairun un bollu rei d’alla. Dezirun-me que tamiên als habie méye cume als nuôsses mas que nun valie la péna traer d’aquesses.





Pus mirai-l biên qu’aqueste bollu ten ũa faba ! Pus alla, na França, nun hai lei de merda, la tal 158/99 qu’ampide als panadeires de puner las (dues) favas qu’alla teniêmes d’antes ! Carai que ya vames 18 añes sin aquestas couźicas qu’a quiên le tucaba ya sabie que tenie que mercar un bollu rei pa’l seranu dal die a seguir...

Leis an balde, aquestas miźérias, panadeires, mandai-las fuder que naide s’atafaña pur’qui ! Nun serémes tan atelundrades cume als dal gubiêrnu que s'ancurralan an eidéyas sin fin...
 

05/01/17

Terroristas cicuiranus matan l'añu 2016

Ya mus fui cunfirmadu pur un vidiyu revendicativu quiên matou al 2016. Yê'l grupu sparatista ya terrorista cicuiranu "Lus sorreñus cuôrnudus la strellumbre". Chubirun-se'l Castiêllu y d'eilli cun armas fuôrtes caçorun y acaborun cu'la vida de l'añu passadu.

2016 ya yê muôrtu dixu'l xéfe dal grupu armadu. Y cuntinou : "Que 2017 mus venga buônu pra todus se no arrefudémus-l al llombu !"


04/01/17

Al Preźébe y l’Añu Nuôvu


Astañu u mellor dezir, d’aquesta véç, fui Narcizu que fizu’l preźépe. Sabeis qu’agora, cada añu mudamus un poucu de moda, yê cunforme quiên sta an carga de lu fazer. Astañu gustei d’él. Pus la obra sta delemitada pur parédes baixicas eizecudas a la mameira de l’artezanu que sabe’l que fai. 





Nu méyu sta’l cabañal l Cristu feitu d’ũa cuba y an baixu ũa magnifica déga pa’l vinu que fui vendidu açpuis la missa de Natal (qu’astañu fui nu die 24 ya açpuis de se poné’l sol).






Nun busqueis l muźgu, d’aquesta véç nun hai ! Mas ten ũa parreira antiga y caminus pa’lus Reis Magus (pus an de chegar d’eiqui a poucu). Anté la bota ten vinu, qu’assi llougu lus Reis puderan refrescar dal caminu pul dezertu !
 


Pus ya sabeis, stamus an 2017... un Bun Añu pra todus, a’ls que gustan de me ler y a’ls outrus tamiên. Nun scribu cume als outres mas a mi tantu me da, la lhengua yê la llengua, nemas digu !




10/12/16

Al miêl d’eiqui



Ya fai friu, ya yê’l tiêmpu de la manga cumprida y dals seranus arreñuladu’l llume. Mas quiên diç friu tamiên diç custipadus. Ũa couźa buôna pa’ls custipadus yê’l miêl. Miêl solu, c’un cha caliênte u cun lleite yê que fai biên !

 Miêl de Nandu cun yagurte


Mas tamiên nun yê un qualquiêra que fai biên y nun yê d’aqueilles qu’atupais nus quemercius las grandes vilas. No, lu buônu yê’l nuôssu ! An Cicuiru y an Samartinu purduzimus un miêl de mi buôna culidade anfluanciadu pu’las flores de castañeiru, las urzes, queiruôlas y xaras.   

Balmiru cu'las sues abeillas

An Samartinu mi prima fai miêl cu’la marca “Bee Happy”, an Cicuiru hai dous purdutores que vendan. Un deilles yê Américu. Lus outrus purdutores, cume Nandu y Balmiru fazen miêl para eilles solu.

Tumai miêl y que tengades un bun Aviêntu !

06/11/16

La Raya : las bandeiras y las piñas



Hay lus cume you que ténen l’abitu dir a’l Samarcus (quiêru dezir a la Lluç) nu branu a la tardechica. Alla atupamus lus vigias bumbeirus spañolus ya purtuéźes. Tantas bandeiras ! Pus mirai biên que tamiên vereis, préźas de las baras, ũas piñas. Aquessas piñas son traidas ende pur un vigiador spañolu, cada die que vai a’l monte trai ũa ! Pus agora ya sabeis !


La revista : Formientu



La purmeira véç qu’Inaciu Galan passou pur Cicuiru fui an 2014 ; nu branu quandu fazimus l’ancontru lus blogs. Falou-me él n’ũa revista que dirige y que se chama Formientu (purnunciar Formiéntu). Yê ũa revista onde solu lus moçus (ya moças claru) cume nos yê que pudémus alla screbir y lus viêllus candongus que s’amolan que nun yê nada para eilles ! Boh, mas eilles, lus viêllus, andan siêmpre cu’lus artigus nus jurnales y tal y qual a fazé de filologu seraneiru. Nos no, nos falamus dal que sentimus.

Carai nos, lus nuôvus, lus moçus, yê que tenémus ũa revista buôna; y yê de versus y cuôntas !




Pus sabeis al quei ? La revista fizu añus la semana passada ! Si home y ya van diêç añus. Y que vengan mas inda ! You tamiên screbi na revista uns versus que ya habie screbidu uns añus atras.




Yê verdadeiramiênte ũa revista antersante qu’amostra que la lliêngua sta viva na mucidade couźa que pûode parcer de l’outru mundu pra quiên nun sabe, mas nun yê ! Aquestas couźas son de las mellores purque renuvéla la nuôssa lliteratura y maneira de ler y vé’l mundu.

Parabiênes a Formientu !!!



10/10/16

Als de la muntaña la niêve (Tarabinca/Trevinca)



Temos de voltar a Tarabinca como dizem os teus amigos de Léon ! Cada véç qu’Oscar purnuncia aquessas palabras ficu algu arrepiladu solu de me lumbra la purmeira véç qu’alla fumes. Y arrespondu an voç baixa : Sim temos de combinar um dia. Y torna él : Mas tem de ser agora nesta semana !




Açpuis, se nun yê n’aqueilla semana ye n’outra mas siêmpre aparéce un die an que stou animadu y vames. La muntaña la niêve (assi yêra cume la chamaban an Samartinu quandu cu’ls uôlles l’atupaban d’un altu la Raya) yê cuinecida pur Tarabinca na Cabreira y Peiña Trevinca an spañolu. D’ende Cicuiru yê peciźu salir cédu purque inda vames pur stradicas çamoranas dreitiques anté Rio Négro. Y d’eilli anté Senabria. Nu llagu hai ũa strada que mes lliêba anté l’outra llagona ; la lagona de los peces.



Nun yê ralu qu’eilli haba gente, muites chégan ende de carru cume nos. Dan ũa vultica a la llagona y d’outres que vénen cun rapazas mi de-leis de saltu altu ya nin salen dal carru de miêdu de partir ũa uña… Mas nun se squécen de saca’l terfone pra fazer un vidiyu a dezir que stubirun acullouca nu altu.



Raliques seran als que van mas loinge que la llagona; nos somes dalguns d’eilles. D’aquesta véç fumes, you, Oscar y Adéritu. Nunca habiêmes ide cun Adéritu, yê bun rapaç y inda rimes un cachu. Y anté andémes a filzofar pu’l caminu. Home, agradou-me muitu.




La verdade yê que cheguémes ya biên tarde. Ache qu’ampecémes ende pu’las diêç. Ya pudeis ver, quiên ampéça la Trevinca tan tarde ? Mas fumes. Pus ya pudeis ver, qu’anté achémes un tiu que ya venie de la crona y solu habiêmes feitu uns 5 kilontrus. A Adéritu muitu l’agradou l’eidéya de puder un drumir eilli n’aquél sitiu tan magicu. Açpuis quandu mus atupémus cu’l tiu, alla vai’l nuôssu Adéritu : Y osted duerme aqui ? Al tiu ficou-se, cume quiên diç, “mas qu’i que me quiêren agora estes très machorres !” Y llougu mes arrespundiu que nun drumie eilli y que ya turnaba agora méźmu pa’la Galiza. Cume quiêra serie un gallégu y a las tantas scalla inda assustémes a l’home !



Adéritu muitu strañou las peiña que pu’lli atupabames. Y yê verdade que son algu de strañar purque parécen uns cantabouçes, ũas piêdras mal azadotas cun xeixu y xistu alla misturadu. An ciêrtus sitius habie ũas llastras de xistu cun cachicus de xeixu a mode de roques. Quiên sta abituade a’l nuôsse Cicuiru vei muites xeixes y a las vézes un poucu de xistu, mas tode assi misturadu ye que nunca.



Aquessas llastras stan nun valle que’Oscar chama el valle tenebroso. Chama-l assi purque ye mi fatigante. Purmeiru hai que baixar pa’l valle y açpuis de 5 kilontres ancoméça-se a ancarrapita la muntaña. Ten muita vaca y burraques feitus pu l’auga na Primavéra que ye quandu la niêve derrite. Aposte que aquiêllu  sera mas tollu qu’outra couźa n’aquesse tiêmpu ! N’aquesse die, la calor yêra tanta que quandu stabamus nu valle tube l’eidéya de para n’ũa puntica qu’habie eilli nu Teira (Tera). Pus yê mas u ménes eilli onde nace’l rigueiru.





Eilli, baixu la puônte merendémes als trés biên cuntentiques de la vida ! Pus Adéritu traie d’aquesse queiju vurmeillu y ũa fugaça, ya Oscar ũa chouriça ! You yê que nun traie nada, mas tamiên cumi !

Al fin de l’almuôrçu you fiquei-me eilli y eilles cuntinorun pu’l valle anté la crona. Que biên fiquei you eilli cu’ls n’auga dal rigeiru, nun habie sitiu mellor pur eilli. 



Carai quandu turnorun pareciên que veniên de l’einfiêrnu ! Staban mas que stuñades ! Vurmelliques cume’l diabu que staban ! Y you inda eilli biên sentadicu n’ũa peiña… Oscar biên se queixaba que traie las piêrnas todas queimadas y you rie-me purque nunca l’habie vidu assi tan murchu pu’l sou  valle tenebroso !




Mas tamiên teneis que saber que you fui a la crona la muntaña la niêve dues vézes. La purmeira si me custou muitu. A la segunda un poucu ménes. Herbertu tamiên fui cu nos na mie purmeira véç. Fizu-l biên todu, y quandu chigou an caźa ye que se puźu malu y nun saliu durante trés diês !



Eiqui ves deixu mas retrates de las outras vézes… Spéru que ves agraden y s’un die quereis venir cu nos, pus ya sabeis !